ایده هاایده های دام و طیورایده های کشاورزی

آشنایی با سیستم آکواپونیک

کشت و پرورش توام ماهی و گیاه در سیستم مدار بسته آب

سفارش طرح توجیهی

آکواپونیک چیست؟

آکواپونیک تجمیع آبزی پروری و کشت هیدروپونیک در یک سیستم می باشد. در یک واحد أکواپونیک آب از منبع ماهی به سمت فیلترها و بستر کشت گیاهان حرکت نموده و سپس مجددا به حوضچه پرورش ماهی بازمی گردد. در فیلتراسیون پسماندهای حوضچه پرورش ماهی از آب جدا می شوند. اولین قدم در فیلتراسیون عبور آب از یک فیلتر مکانیکی است که ذرات جامد را از آب در حال گردش جدا نموده و سپس آب به فیلتر بیولوژیک وارد شده که در آن آمونیاک محلول در آب که برای محیط پرورش آبزیان یک ماده سمی است توسط باکتریها به نیترات قابل جذب برای گیاهان تبدیل می گردد. این فرایند را نیتروفیکاسیون (nitrification) می نامند. پس آب دارای مواد غذایی و نیترات به سمت بستر کشت گیاهان حرکت کرده و پس از جذب مواد غذایی توسط گیاه مجددا به حوضچه پرورش باز می گردد.

تاریخچه آکواپونیک

آزتک ها که در بخش بزرگی از آمریکای مرکزی زندگی می کردند اولین پایه گذاران سیستم آکواپونیک بودند. آنها با ایجاد شبکه ای از کانال های آب و ایجاد جزایری در میان آن و کشت محصولات بر روی این جزایر و آبیاری آنها بوسیله دریاچه ها اولین روش آکواپونیک را ایجاد نمودند. نوآوری ها از سال 1980 فناوری آکواپونیک را به یک سیستم پایدار در تولید غذا تبدیل نمود. در اواخر دهه 80 میلادی MARCK MC MURTY دانشجوی دکترای دانشگاه کارولینای شمالی به اتفاق پروفسور DOUG SANDRS نخستین سیستم آکواپونیک را ابداع نموده و آنها این سیستم را aqua – vege culture نام نهادند.

پس از آن تحقیقات زیادی در کشورهای مختلف بر روی گونه های متنوع ماهی و گیاه انجام شد و نتایج همه آنها دال بر موفقیت این شیوه و بهره وری بالاتر نسبت به اجرای جداگانه هر سیستم بوده است به طوری که در سال 2011 میلادی بیش از 10 هزار مرکز آکواپونیک بصورت تجاری و نیمه تجاری در کشورهای آمریکا و استرالیا مشغول به فعالیت بوده و بیش از 1000 مدرسه و 12 دانشگاه در حال آموزش این فناوری به علاقمندان می باشد. همچنین موسسه تحقیقاتی آمریکایی Nelson and Jhon pads اولین نشریه آکواپونیک را در سال 1997 به چاپ رسانده است.

مزایای سیستم آکواپونیک

  1. تولید مواد غذایی پایدار و همیشه گی
  2. تولید چند محصول از یک منبع غذائی (غذای ماهی و سبزیجات)
  3. کارآمدی بالای آب
  4. بدون نیاز به خاک (هیدروپونیک)
  5. بدون نیاز به کود یا آفت کش های شیمیایی و تولید محصول سالم (organic)
  6. مدیریت مواد آلی و تولید منجر به کاهش ضایعات
  7. سطح بالاتری از امنیت زیستی و خطرات کمتر از آلایندهای بیرونی
  8. کشت بر روی زمینهای غیر قابل زراعت مانند بیابان، شوره زار و …
  9. عدم خروج پسماندهای حاصل از آبزی پروری و کاهش آلودگی محیط زیست
  10. افزایش عملکرد در واحد سطح (در شرایط معمولی سیستم های آبزی پروری به ازای هر متر مکعب 4تا 10 کیلو گرم ماهی در سال و در سیستم آکواپونیک به ازاء هر متر مکعب آب مصرفی 70تا180 کیلوگرم ماهی و 40تا 80 کیلوگرم سبزیجات در سال تولید می شود.
  11. افزایش اشتغالزایی

انواع آکواپونیک

  1. آکواپونیک خانگی (مقیاس کوچک): این روش دارای یک مخزن پرورش ماهی به ظرفیت 1000 لیتر (1 متر مکعب آب و سطح بستر کشت گیاهان به مساحت 3تا4متر مربع می باشد. این واحد پرورش در بسیاری از نقاط دنیا مورد استفاده قرار می گیرد.
    آکواپونیک خانگی
  2. آکواپونیک تجاری و نیمه تجاری: در این روش مساحت زیر کشت سیستم بیش از 500 متر مربع بوده و سیستم مجهز به گل خانه جهت تولید محصولات می باشد.
    آکواپونیک تجاری و نیمه تجاری

فرایندهای آکواپونیک

  • چرخه ازت:
    مهمترین عمل بیولوژیک در آکواپونیک فرایند نیتروفو کاسیون (nitrification) است. ازت یکی از عناصر اصلی در ساختار بدن حیوانات است , و در اثر کاهش یا افزایش آن فرآیند رشد دچار اختلال می گردد. ازت در اسیدهای آمینه، پروتئین، آنزیم ها و زنجیره – های انتقال انرژی نقش بسزایی دارد. همچنین نیتروژن مهم ترین عنصر در ساختار گیاهان است. نیتروژن به صورت گاز به میزان 78درصد در جو وجود داشته اما این میزان به صورت مولکول ازت (N2) که غیر قابل جذب توسط گیاهان است می باشد. برای اینکه ازت توسط گیاهان قابل جذب گردد باید تبدیل شود که به این فرایند تثبیت ازت می گویند. در این فرایند در طبیعت ازت بوسیله باکتریها با هیدروژن یا اکسیژن ترکیب شده و ترکیب شیمیایی جدیدی به فرم آمونیاک (NH3) غیر قابل جذب و آمونیوم (NH4 ) و نیترات (NO3) که توسط گیاهان به راحتی قابل جذب است ایجاد می گردد.پسماندهای حاصل از فعالیت حیوانات منبع عظیمی از آمونیاک را در اختیار ما قرار می دهد. سایر مواد آلی موجود در طبیعت همانند بقایای حیوانات و گیاهان توسط قارچها و باکتریها شکسته شده و به ازت تبدیل می شوند. این فرایند متابولیسم آمونیاک و تبدیل آن به شکل قابل جذب که بوسیله گروهی از باکتریها صورت می گیرد برای سیستم آکواپونیک مهم بوده و این باکتریها را باکتریهای نیتریفیکاسیونی می نامند. در ابتدا این باکتریها آمونیاک را به نیتریت (NO2) و در نهایت به نیترات (NO3) تبدیل کرده و گیاهان به راحتی نیترات را توسط ریشه های خود جذب می نمایند.
    NH3-> No2 ->No3
  • جذب ازت در گیاهان:
    ازت توسط گیاهان به دو شکل نیتروژن آمونیاکی (+NH4 همان آمونیوم) و نیتروژن نیتراتی (-No3) قابل جذب می باشد. نیتروژن آمونیاکی مهمترین شکل نیتروژن برای تغذیه گیاهان است. البته لازمه تحلیل نیتروژن نیتراتی این است که این ماده بتواند پس از جذب احیاء شود و به صورت آمونیوم در آید و این عمل تنها در سلول های گیاهان عالی، جلبک ها، بعضی از قارچها و همچنین عده ای از باکتری ها می تواند صورت گیرد. در بسیاری از گونه ها رجحان یکی از دو شکل نیتروژن بر دیگری با سن، شرایط کشت و مخصوصا PH محیط تغییر می کند. بطور کلی گیاهان جوان یون آمونیوم (+NH4) را بر نیترات (No3) ترجیح داده و آنرا بهتر از نیترات جذب و بیشتر از آن مصرف می کنند.این حالت در گوجه فرنگی، ذرت، برنج و …. دیده می شود و نیشکر و پنبه از این قاعده مستثنی هستند. همچنین PH محیط در جذب ترکیبات نیتروژنی نقش موثری دارد بطوری که پایین آوردن PH باعث جذب و تحلیل نیتراتها می شود و در صورتی که بالا رفتن آن باعث جذب یونهای آمونیوم می گردد. در سیستم آکواپونیک چون هر دو فرم ازت (آمونیاکی و نیتراتی) در محیط آب وجود دارد لذا گیاه بسته به شرایط رشد و محیطی توانایی جذب هر دو شکل را داشته و از تجمع آمونیاک در حوضچه پرورش ماهی جلوگیری می نماید.
  • بیوفیلتر:
    بیوفیلتر محلی است که در آن باکتریها فرایند نیتری فیکاسیون را انجام داده و برای هر واحد آکواپونیک لازم و ضروری است. دو گروه از باکتریها در بیوفیلتر در حال فعالیت هستند:
    1. باکتریهایی که فرایند اکسیداسیون آمونیاک را انجام میدهند (AOB)
    2. باکتریهایی که فرایند اکسیداسیون نیتریت را انجام می دهند (NOB)

    این دو گروه متابولیسم آمونیاک را بصورت زیر رهبری می کنند:

    1. باکتریهای AOB آمونیاک را به نیتریت (NH3 -> NO2)
    2. باکتریهای NOB نیتریت را به نیترات (NO2 -> NO3)

    باکتریهای نیتروزومونانس (nitrosomonans) اغلب به گروه AOB و باکتریهای نیتروباکتر (NITROBACTER) به گروه BNO تعلق دارد.

تعادل شرایط محیطی آکواپونیک

واژه تعادل (balancing) توصیف کننده تمامی اقداماتی است که پویایی اکوسیستم آکواپونیک شامل ماهی، گیاهان و باکتری وابسته به آن می باشد. در واقع بیانگر تعادل بین مقدار ماهی، تعداد گیاه و اندازه بیوفیلتر ( به معنی مقدار باکتری) است.

  • تعادل نیترات (nitrat balancing): تعادل در سیستم آکواپونیک می تواند بوسیله یک ترازو که مقیاس، وزن غذای ماهی و گیاهان که بصورت دو بازوی این ترازو عمل می کنند بیان شود و باکتریهای نیتروفیکاسیون شاخص تعادل این سیستم می باشند و در نتیجه لازمه تعادل در یک واحد آکواپونیک فعال بودن باکتریها و موازنه بین گیاه و ماهی بعنوان بازوهای سیستم می باشد.
  • نسبت نرخ غذادهی (خوراک) (feed ratio): نسبت نرخ خوراک در مجموع به 3 عامل مهم بستگی دارد . مقدار غذای روزانه بر حسب گرم، نوع گیاه ( رویشی، میو ای) و میزان مساحت سطح کشت بر حسب متر مربع. این نرخ بر حسب مقدار غذای روزانه به سطح کشت بیان می گردد.همراه با نسبت نرخ خوراک دو شاخص مکمل برای اطمینان از سلامت سیستم وجود دارد:
    1. سلامت ماهی و گیاه
      گیاهان ناسالم و ماهی بیمار می توانند علائم هشدار برای خارج شدن سیستم از تعادل باشد، علائم کمبود عناصر غذایی زمانی در گیاهان مشاهده می شوند که مواد مغذی موجود در پسماند ماهی نتوانند عناصر مورد نیاز گیاه را تأمین کنند. در این حالت می توان نسبت غذادهی روزانه یا مقدار گیاهان موجود در سیستم را تغییر داد.
    2. تست آمونیاک (ازت)
      اگر آمونیاک (NH3) یا میزان نیتریت (NO2) بالاتر از 1 میلی گرم در لیتر باشد نشان دهنده آن است که سیستم بیوفیلتراسیون و یا سطح کشت کافی نبوده و مساحت سطح بیوفیلتراسیون یا کشت باید افزایش یابد. آبزیان می توانند سطوح بالاتری از نیترات (NO3) را تحمل کنند، اما اگر تجمع نیترات در محیط طی چند هفته بالاتر از 150میلی گرم در لیتر باشد تعویض آب حوضچه پرورش ماهی لازم و ضروری است و باید سیستم را اصلاح نمود. با تمامی شرایط ذکر شده هرگز نباید غذای مانده و نخورده در حوضچه پرورش وجود داشته باشد.

متغیرهای اصلی برای تعادل یک واحد آکواپونیک

  1. ظرفیت تولید سیستم
  2. روش تولید
  3. نوع ماهی
  4. سطح پروتئین خوراک ماهی
  5. نوع گیاه (سبزی برگی یا سبزی میوه ای)
  6. نوع تولید گیاه (تک گونه ای یا چند گونه ای)
  7. شرایط کیفی محیط زیست و آب
  8. روشهای تصفیه

نسبت نرخ غذادهی روزانه

  1. سبزیجات برگی: تا 40تا50 گرم برای هر متر مربع کشت در روز
  2. سبزیجات میوهای: 50تا80 گرم برای هر متر مربع کشت در روز
  3. در صورت استفاده از گیاهان غیر خوراکی می توان برای هر متر مربع تا حداکثر 150 گرم غذای روزانه در نظر گرفت.

کیفیت آب در آکواپونیک ( water quality in aquaponics)

آب در حقیقت همانند خون برای سیستم آکواپونیک بوده و حیات سیستم به آن بستگی دارد و با عبور از محیط کشت گیاهان مواد غذایی ماکرو و میکرو مورد نیاز آنها را به سطح ریشه انتقال داده و پس از برگشت به حوضچه پرورش ماهی اکسیژن و آب سالم را به آن بازمی گرداند.
شش شاخص اصلی کیفیت آب شامل موارد ذیل می باشد:

  1. اکسیژن محلول در آب (DO)
  2. اسیدیته (PH)
  3. درجه حرارت
  4. ازت کل (TAN)
  5. قلیائیت (آلکالی نیتی) آب
  6. سایر عناصر محلول در آب

جدول محدوده فعالیت هریک از موجودات زنده سیستم آکواپونیک:

محدوده فعالیت هریک از موجودات زنده سیستم آکواپونیک

جدول محدوده مناسب برای یک سیستم آکواپونیک:
محدوده مناسب برای یک سیستم آکواپونیک

منابع ورود و خروج آب از سیستم آکواپونیک

منابع ورود و خروج آب از سیستم آکواپونیک

طراحی یک واحد آکواپونیک

تمامی سیستمهای آکواپونیک بطور معمول نیازمند به چندین ساختار شامل حوضچه پرورش ماهی (fish tank) ، فیلتر مکانیکی(mechanical filter)، بیوفیلتر (Biofilter) و بسترهای کشت هیدروپونیک (Hydroponics) می باشد.
همچنین یک واحد آکواپونیک نیازمند به انرژی جهت تأمین جریان آب و هوادهی توسط پمپ در سیستم می باشد. برهمین اساس 3 روش اصلی برای کشت گیاهان شامل موارد ذیل می باشد :

  1. کشت بستر ( media bed)
  2. نوار غذایی (NFT)
  3. کشت شناور (DWC)
  • حوضچه ماهی (FISH TSNK):
    حوضچه ماهی یکی از اجزای بسیار مهم در این سیستم است. مخزن پرورش ماهی باید بتواند شرایط بقاء و رشد ماهی را فراهم آورد و 3 عنصر اصلی برای انتخاب حوضچه شامل شکل، مواد و رنگ است.
    • شکل حوضچه: اگر چه هر شکلی برای مخزن ماهی قابل استفاده است ولی حوضچه گرد یا هشت ضلعی با کف شیب دار دارای بهترین شرایط می باشد. شکل گرد حوضچه اجازه می دهد آب بصورت دایره ای شکل حرکت کرده و پسماندهای جامد مرکز آن تجمع نموده و به آسانی خارج گردند.
    • مواد: جنس مخزن از پلاستیک فشرده و یا فایبر گلاس و بتونی به دلیل استحکام و عمر طولانی در نظر گرفته می شود. مواد فلزی بدلیل اکسیده شدن در
      داخل آب مناسب نمی باشد. اگر در ساخت مخزن از مواد پلاستیکی استفاده می شود حتما باید مقاوم به اشعه ماوراء بنفش ( U.V ) باشد چون اشعه مستقیم خورشید ممکن است به پلاستیک خسارت وارد کند . یکی دیگر از گزینه ها استفاده از استخرهای زمینی است. مدیریت استخرهای طبیعی در سیستم آکواپونیک مشکل می باشد زیرا فرایندهای بیولوژیک در لایه های پایینی استخر صورت گرفته و مواد غذایی اغلب مورد استفاده گیاهان آبزی موجود در استخر می گردد. استخرهای سیمانی و یا حوضچه های پلاستیکی در سطح زمین قابل قبول تر نسبت به حوضچه های طبیعی استخرهای خاکی) می باشند.
    • رنگ: رنگ سفید و یا روشن بهترین گزینه می باشد زیرا رفتار آبزیان در حوضچه و میزان مواد پسماند جامد موجود در آن به راحتی قابل رؤیت می باشند. مخازن سفید همچنین نور خورشید را بازتاب داده و آب را خنک تر نگه می دارند.
  • فیلتراسیون مکانیکی و بیولوژیک (Filtration mechanical and biological):
    برای سیستمهای مدار بسته پرورش آبزیان (RAS) داشتن فیلتر مکانیکی یکی از ضروریات می باشد. فیلتر مکانیکی ذرات جامد را از محلول پسماند مخزن ماهی جدا و جابه جا می کند و این خروج پسماند برای سلامت سیستم ضروری است زیرا گازهای مضر (همانند CO2) بوسیله فعالیت باکتریهای هوازی در اثر تأخیر در خروج مواد زائد از مخزن ماهی آزاد میشوند به علاوه پسماندهای جامد می توانند با انسداد مجاری انتقال آب در جریان گردش آن در سیستم اختلال ایجاد می کند و ساده ترین روش قرار دادن یک فیلتر بین مخزن ماهی و بستر کشت گیاه می باشد.در واحدهای کوچک آکواپونیک می توان با قرار دادن یک ظرف بشکه در مسیر جریان آب از حوضچه ماهی به بستر کشت این عمل را انجام داد. در سیستمهای تجاری با تراکم بالاتر ماهی باید از فیلترهای مکانیکی که قدرت خروج بیشتر مواد جامد را دارند همانند تانکهای رسوب گیر، فیلتر شنی و درام فیلتر استفاده نمود.
    فیلتراسیون مکانیکی و بیولوژیک

استفاده از بستر کشت به عنوان فیلتر مکانیکی و بیولوژیک

ممکن است زمانی که واحد آکواپونیک بر اساس روش N. F . T و یا D. W . C طراحی گردیده مخصوصا در مکان هایی که امکان ایجاد فیلتر مکانیکی – بیولوژیکی بطور مجزا وجود ندارد از روش بستر کشت به عنوان یک فیلتر مکانیکی – بیولوژیک استفاده نمود. به عنوان مثال زمانی که روزانه 200 گرم غذا به حوضچه پرورش ماهی میدهیم نیاز به بیوفیلتری به حجم 300 لیتر می باشد. اما زمانی که برای تولید تراکم بالای ماهی در نظر گرفته شده است طراحی یک فیلتر مکانیکی و بیولوژیک مجزا لازم و ضروری است.

حرکت آب (water movement)

حرکت آب پایه و اساس زنده نگه داشتن تمامی ارگانیزمهای سیستم آکواپونیک می باشد. مسیر جریان آب از حوضچه ماهی به فیلتر مکانیکی، بیوفیلتر و بستر کشت گیاهان می باشد. جریان آب مواد غذایی موجود در مخزن ماهی را به گیاهان منتقل می کند. اگر حرکت آب دچار اختلال گردد اغلب اثرات آن بلافاصله بصورت کمبود اکسیژن محلول در آب و تجمع پسماندها در مخزن ماهی مشاهده می گردد. بنابر این مدت زمان گردش آب در یک واحد آکواپونیک حداقل یک مرتبه در ساعت پیشنهاد می گردد.

به عنوان مثال اگر حجم کل أب تانک ماهی 1 متر مکعب (1000 لیتر) باشد جریان گردش آب باید به میزان 1000 لیتر در ساعت صورت گیرد. و این بدان معنی است که در هر ساعت آب مخزن ماهی 1 مرتبه در سیستم گردش نماید.

تکنیک کشت در بستر (the media bed technique)

کشت در بستر اغلب برای واحدهای کوچک آکواپونیک طراحی می گردد و این روش برای بسیاری از شرایط آب و هوایی مناسب است. این روش محیط مناسبی برای استقرار ریشه گیاهان فراهم می آورد، همچنین به عنوان یک فیلتر ( مکانیکی بیولوژیک) عمل می نماید. این عملکرد دو منظوره بستر کشت نشان می دهد که چرا این روش به تنهایی قابل استفاده می باشد این در حالی است که در روش N. F . T و یا W. D .C نیازمند به واحدهای فیلتر مکانیکی و بیولوژیک مجزا می باشد. جریان آب درون بستر کشت به صورت جزر و مدی است. آب در سطح بستر تا حد مشخصی بالا آمده و مجددا به سطح قبلی خود باز می گردد. این عمل سطح اکسیژن اطراف محیط ریشه را افزایش داده و همچنین فعالیت باکتریهای نیتری فیکاسیون را جهت تبدیل آمونیاک تسهیل می نماید.

یک واحد آکواپونیک با روش بستر کشت به صورت استاندارد شامل یک مخزن ماهی و بستر کشت جهت سیستم هیدروپونیک گیاهان است. در یک واحد کوچک در این روش بطور معمول حجم مخزن ماهی برابر 1 متر مکعب و سطح بستر کشت 3تا4 متر مربع در نظر گرفته می شود.
عمق بستر کشت بسیار مهم می باشد زیرا فضای مورد نیاز رشد ریشه ها را فراهم می آورد و میزان آن به نوع گیاه و حالت رشد آن بستگی دارد. اگر از سبزیجات میوه ای مانند گوجه فرنگی، بامیه و یا کاهو استفاده می شود عمق بستر باید 30 سانتیمتر در نظر گرفته شود و در سبزیجات برگی کوچک (ریحان و جعفری و …) عمق بستر را می توان 15تا20سانتیمتر در نظر گرفت.

انتخاب مواد بستر

یکی از مهم ترین شاخصه های مواد بستر داشتن سطح بالا برای فعالیت باکتریها، جریان بهتر آب، تبادل بهتر اکسیژن در محیط ریشه و شرایط مناسب برای گسترش ریشه هاست. مواد بستر باید از لحاظ اسیدیته خنثی باشند و هیچگونه سمیتی برای گیاهان ایجاد نکنند. شستن مواد بستر قبل از استفاده بسیار مهم است زیرا ذرات موجود در آنها می تواند جریان سیستم را مسدود کند و شرایط نامناسبی برای آبزیان ایجاد گردد و سرانجام در انتخاب مواد بستر این نکته را باید در نظر داشت که امکان حمل آن به مزرعه وجود داشته باشد.

ویژگیهای یک بستر مناسب

  1. داشتن سطح وسیع برای رشد باکتریها
  2. اسیدیته خنثی
  3. زهکشی مناسب
  4. داشتن فضای کافی برای جریان هوا و آب در بستر
  5. در دسترس بودن و ارزان بودن آن
  6. وزن سبک

گیاهان در سیستم آکواپونیک

بیش از 150 گونه مختلف از سبزیجات، گیاهان علفی، گلها و همچنین درختچه های کوچک بطور موفقیت آمیزی در این سیستم رشد می کنند. به طور معمول سبزیجات برگی و برخی از سبزیجات میوه ای مانند گوجه فرنگی، خیار و … مورد استفاده قرار می گیرند. گیاهان از لحاظ نیاز به مواد غذایی در سیستم آکواپونیک به دو دسته تقسم می شوند:

  1. سبزیجات برگی و گیاهان علفی: مانند کاهو (lettuce) ، برگ سالاد سوئیسی (chard)، ریحان (basil)، نعناء (mint)، جعفری (parsley)، گشنیز (coriander)، پیازچه (chives)، شاهی (watercress)
  2. سبزیجات میوه ای: این گونه از سبزیجات نسبت به سبزیجات برگی جهت تولید گل و میوه نیاز به سطح بیشتری از مواد غذایی دارند و شامل: گوجه فرنگی (tomato)، بادمجان (egg plant)، خیار (cucumber)، هندوانه ( water melon)، فلفل (peper)، توت فرنگی (straw berry) می باشد.

سایر سبزیجات مانند گل کلم (cauli flower)، کلم بروکلی (broccoli) و کلم برگ (cabbage) نیاز به سطح متوسطی از مواد غذایی دارند.

ماهیان در آکواپونیک (FISH IN AQUAPONICS)

در این روش می توان از گونه های سردآبی و گرم آبی ماهیان استفاده کرد.

  1. تیلا پیا (tilapia): موطن این ماهی در شرق آفریقا می باشد. تیلاپیا یکی از گونه های آب شیرین است که در اکثر بسترهای پرورش ماهی در دنیا مورد استفاده قرار می گیرد. تیلاپیا نسبت به عوامل بیماری زا، شرایط نامناسب محیطی و آب مقاوم بوده و بهترین محیط برای پرورش آن آب و هوای گرم است. اگر چه تیلاپیا دمای 14تا34 سانتیگراد را تحمل می نماید ولی در دمای پایین تر از 17 سانتیگراد رشد نکرده و در دمای پایین تر از 12 سانتیگراد از بین می رود. بهترین دمای رشد آنها 27تا32سانتیگراد است.

بنابراین تیلاپیا در صورت عدم تأمین شرایط محیطی نمی تواند بقاء داشته باشد. در شرایط مناسب تیلاپیا در یک دوره رشد (6 ماه) از وزن 50 گرم به 500 گرم می رسد. تیلاپیا همه چیز خوار بوده (omnivores) یعنی می تواند از منابع گیاهی و جانوری برای تغذیه استفاده نماید. تیلاپیا می تواند از گیاهان با پروتئین بالا (مانند عدسک آبی (duckweed) و یا آزولا (Anabaena azollae) تغذیه نماید.

  • کپور معمولی (common carp): موطن اصلی آن شرق آسیا و اروپا است. در حال حاضر کپور یکی دیگر از گونه های مهم پرورشی می باشد. کپور همانند تیلاپیا به سطح پایین اکسیژن محلول در آب مقاوم بوده و به دماهای پایین نیز مقاوم است. کپور می تواند در دمای زیر 4 سانتیگراد نیز زنده بماند. بنابراین می تواند یکی از گونه های مناسب جهت پرورش در سیستم آکواپونیک باشد. بهترین دمای رشد برای 25 تا 30 سانتیگراد است.
  • ماهی قزل آلا (rainbow trout):
    قزل آلا یک ماهی گوشتخوار (carnivorous) آب سرد متعلق به خانواده آزاد ماهیان می باشد. همه ماهیان قزل آلا نیاز به محیطی با آب سرد دارند و دمای مناسب برای رشد آنها 10تا18 سانتیگراد است. قزل آلا گونه مناسبی برای مناطقی با زمستان سرد می باشد. رشد آنها در دمای بالای 21 سانتیگراد کاهش یافته و حتی در صورت وجود اکسیژن کافی قادر به جذب آن نمی باشند.

 

قزل آلا نسبت به ماهیان کپور و تیلاپیا به پروتئین بالاتری نیاز دارد. قزل آلا نسبت به شوری مقاوم بوده و امکان پرورش آن در آبهای شیرین و شور وجود دارد ولی نسبت به تیلاپیا و کپور به آب با کیفیت تری نیازمند است.

  • ماهیان زینتی: در میان ماهیان زینتی گونه های کوی (koi) و ماهی طلائی ( Gold fish) مناسب ترین گونه ها برای سیستم آکواپونیک می باشند زیرا نسبت به شرایط محیط مقاوم تر هستند و همچنین انواع گونه های ماهی زنده زا مانند گوپی، مولی و … نیز برای این سیستم مناسب هستند.

 

User Rating: 1.8 ( 1 votes)
به این مطلب امتیاز دهید:
8 رای3.8/5
برچسب ها
دانلود رایگان طرح توجیهی

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن