سفارش طرح توجیهی
ایده هاایده های صنعتی

طرح تولید چسب طبی

معرفی محصول

ساخت و مصرف چسب از گذشته رایج بوده است. در قدیم، از موادی چون قیر و صمغ درختان به عنوان چسب استفاده میکردند. در تمام قرون گذشته و همچنین قرن نوزدهم چسبها منشأ حیوانی و یا گیاهی داشتهاند. چسبهای حیوانی به طور عمده بر مبنای کلوژن مامالیام Mammaliam بودند که پروتئین اصلی پوست، استخوان و رگ و پی است و چسبهای گیاهی از نشاسته و دکسترین دانه های گندم، سیب زمینی و برنج تهیه میشدند .

انواع چسب ها

  1. چسب هایی که توسط واکنش شیمیایی سخت میشوند:
    • چسب های اپوکسیدی:
      اپوکسیدها، بهترین نوع چسبهای شناخته شده ساختمانی هستند و بیشترین کاربرد را دارند. رزین اپوکسی که اغلب در حالت معمول استفاده میشود، معمولاً دی گیلیسریل اتر بیس فنل نامیده میشود و به وسیله واکنش نمک سدیم از بیس فنل A با اپیکلروهیدرین ساخته میشوند. آمینهای آروماتیک و آلیفاتیک به عنوان عامل سختکننده استفاده میشوند. این چسبها به چوب، فلزات، شیشه، بتن، سرامیکها و پلاستیکهای سخت به خوبی میچسبند و در مقابل روغنها، آب، اسیدهای رقیق، بازها و اکثر حلالها مقاوم هستند. بنابراین کاربرد بیشتری در چسباندن کفپوشهای وینیلی در سرویسها و مکانهای خیس و به سطوح فلزی دارند.
    • چسب های فنولیک برای فلزات:
      وقتی که فنل با مقدار اضافی فرمالدئید تحت شرایط بازی در محلول آبی واکنش کند، محصول که تحت عنوان رزول شناخته شده و الیگومری شامل فنلهای پلدار شده توسط اتروگرومتیلن روی حلقه های بنزن میباشد، بدست میآید. برای جلوگیری از تشکیل حفرههای پر شده از بخار، اتصالات چسبهای فنولیک تحت فشار، معمولاً بین صفحات پهن فولادی گرم شده توسط پرس هیدرولیک سخت میشوند. به دلیل شکننده بودن فنولیکها، پلیمرهایی از جمله پلیوینیل فرمال، پلی وینیل بوتیرال، اپوکسیدها و لاستیک نیتریل اضافه میشود تا سختتر گردند.
    • چسب های تراکمی فرمالدئید برای چوب:
      تعدادی از چسبهای مورد استفاده برای چوب نتیجه تراکم فرمالدئید با فنول و رزوسینول (١و٣ دی هیدروکسی بنزن) هستند. بقیه با اوره یا ملامین متراکم میشوند.
    • چسب های آکریلیک:
      چسبهای ساختاری شامل منومرهای آکریلیک توسط افزایشی رادیکال آزاد در دمای محیط سخت میشوند. منومر اصلی ، متیل متاکریلات (MMA) میباشد، اما موارد دیگری از قبیل اسید متاکریلات برای بهبود چسبندگی به فلزات به وسیله تشکیل نمکهای کربوکسیلات و بهبود مقاومت گرمایی و اتیلن گلیکول دی متیل اکریلات برای شبکهای کردن نیز ممکن است مورد استفاده قرار گیرد.

      کلروسولفونات پلی اتیلن، یک عامل سخت کننده لاستیک است و کیومن هیدورپراکساید و N,N دی متیلن آنیلین ، اجزاء یک آغازگر اکسایشی – کاهشی هستند. پیوند دهنده هایی که برای اتصالات محکم مصنوعی به استخوانهای انسان و پوششهای چینی برای دندانها استفاده میشود نیز بر مبنای MMA هستند و به طورکلی برای چسباندن فلزات، سرامیکها، بیشتر پلاستیکها و لاستیکها استفاده میشود و اتصالات پرقدرتی را ایجاد میکنند.

    • چسب های غیر هوازی:
      چسبهای غیر هوازی در غیاب اکسیژن که یک بازدارنده پلیمر شدن است، سخت میگردد. این چسبها اغلب بر پایه دی متاکریلاتهایی از پلیاتیلن گلیکول هستند. کاربرد این چسبها، اغلب در محل اتصال چرخ دندهها، تقویت اتصالات استوانهای و برای دزدگیری میباشد.
    • چسب های پلی سولفیدی:
      پلیسولفیدها در ابتدا به عنوان درزگیر استفاده میشدند و یک کاربرد مهم درزگیری لبههای آینه های دوبل میباشد. هر دو برای اینکه واحدها را باهم نگه دارند و مانعی در برابر نفوذ رطوبت ایجاد کنند. آنها به وسیله بیس (٢ -کلرواتیل فرمال) با سدیم پلی سولفید تهیه میشوند و به منظور کاهش قیمت از پرکنندههای معدنی استفاده میشود. به عنوان نرمکننده، از فتالاتها و معرف های جفت کننده سیلانی استفاده میشود و عامل سخت کننده آنها شامل دی اکسید منگنز و کرومات هستند.
    • سیلیکونها :
      چسبهای یک جزئی سیلیکون اغلب به چسبهای ولکانیزه شونده در دمای اطاق (rtv) معروفند و شامل پلی دی متیل سیلوکسان (PDMS) با جرمهای مولکولی در محدود ١٦٠٠ -٣٠٠ با گروههای انتهای استات، کتوکسیم یا اتر هستند. این گروهها توسط رطوبت اتمسفر، هیدرولیز شده گروههای هیدروکسیل تشکیل میدهند که بعداً با حذف آب متراکم میشوند. چسبهای سیلیکونی نرم و مطلوب هستند و دارای مقاومت محیطی و شیمیایی خوبی هستند. این چسبها به عنوان بهترین پوشش برای استفاده در حمام شناخته شدهاند .
  2. چسبهایی که بدون واکنش شیمیایی سخت میشوند
    این چسبها شامل سه نوع زیر میباشند :
    1. چسب هایی که در اثر حذف حلال سخت میشوند:
      • چسب های تماسی: چسبهای تماسی احتمالا از معروفترین چسبها بر پایه حلال هستند. اینها محلولهایی از پلیمر در حلال آلی هستند که در دو سطح بکار میروند تا متصل شوند. ماده اصلی این چسبها، لاستیک پلی کلروپرن (پلی کروپرن، پلی کلرو بوتادین) است و برای چسباندن روکشهای تزئینی و پلاستیکهای محکم دیگر مثل DVC , ABS به چوپ و محصولات فلزی و چسبهای تماسی DIY برای تخت کفش بکار میروند.
      • چسب های پمادی: چسبهای بر پایه حلال مشهور که در ظروف پماد مانند به عموم فروخته میشوند، اغلب محلولهایی از لاستیک نیتریل (هموپلیمر یا بوتادین و آکریلونیتریل) در حلالهای آلی هستند .
    2. چسب هایی که با از دست دادن آب سخت میشوند:
      • محلولهای آبی و خمیرها: نشاسته، ذرت و غلات، منابع عمده برای استفاده چسب هستند. موارد مصرف عمدة برای چسباندن کاغذ، مقوا و منسوجات میباشد. کاربردهای آن شامل صفحات موجدار، پاکتهای کاغذی، پنجرگیری تیوپ، چسباندن کاغذ دیواری و چسبهای ترشدنی مجدد با آب میباشد. چسبهای ترشدنی توسط آب شامل پلی وینیل الکل (DVOH) که در تمبرهای پستی مورد استفاده قرار میگیرند و از لاتکس صمغهای طبیعی (مثلاً صمغی و دکسترین) و پلی وینیل استات (DVN (همراه با مقدار زیادی DVOH پایدار کننده تولید میشوند DVOH . تنها پلیمرمعروفی است که از منومر خودش ساخته نمیشود.
      • امولسیونهای آبی: اجزا ترکیبی برای پلیمریزه شدن امواسیونی عبارتند از: آب، منومرها، پایدار کننده ها و آغازگر. محصول پلیمر شدن امولسیونی، شیرابه ای از ذرات پلیمر با پایدار کننده های جذب شده میباشد. معروفترین مثال ، چسب چوب DIY است که شیرابه آن، شامل پلیمر پلی وینیل استات (DVA) است و به میزان زیادی در کارهای کارگاهی و در چسباندن اتصالات زبانه درها، پنجره ها و مبلمان در کارخانه ها استفاده میشود و مثال دیگر در رنگهای امولسیونی بر پایه DVA هستند که برای پوشش سطح یا به عنوان چسب استفاده میشود .
    3. چسب هایی که به وسیله سرد کردن سخت میشوند:
      • چسب های ذوبی: ماده اولیه چسبهای ذوبی که از ابزار تفنگ شکلی خارج میشود، معمولاً اتیلن وینیل استات (EVA (میباشد. کاربرد این چسبها شامل استفاده در جعبه های مقوایی، صفحه کتاب، اتصالات حرارتی و نئوپان میباشد. از دیگر چسبهای ذوبی میتوان چسبهای ذوبی پلی آمیدی ، پلی اورتان ، استرهای آلیفاتیک ، پلی استر اشاره کرد .
  3. چسب های حساس به فشار:
    چسبهای حساس به فشار، دائماً چسبناک باقی میمانند و به خاطر استفاده در نوار چسبها و برچسبها معروف هستند. این چسبها به طور عمده بر پایه لاستیک طبیعی، هموپلیمر دستهای و تصادفی، استیرن – بوتادین و آکریلیک هستند PVC. نرم شده و پلی اتیلن، مواد نوار معمولی هستند. یک طرف نوار با یک آستری یا لایه زیری پوشیده شده است. به همین دلیل، چسب دائماً چسبناک میماند و طرف دیگر، دارای پوشش آزاد کنندهای است که وقتی که نوار باز میشود، با چسب جدا میگردد. مواد آزاد کننده که اغلب استفاده میشود، همی پلیمری از وینیل الکل و وینیل اکتادسیل کاربامات است که در اثر واکنش با DVOH با اکتادسیل ایزوسیانات ساخته میشود.

موارد مصرف و كاربرد

از قرن نوزدهم به تدریج با پیدایش چسبهای سنتتیک ساخته شده در صنعت پلیمر، چسبهای سنتی و گیاهی و حیوانی از صحنه خارج شد. صنعت چسب به صورت گستردهای در حال رشد بوده و تعداد محدودی وسایل مدرن ساخت بشر وجود دارد که از چسب در آنها استفاده نشده است. در اتصالات اغلب وسایل از یک جعبه بسیار ساده غلات گرفته تا هواپیمای پیشرفته بوئینگ ٧٤٧ از چسب استفاده شده است.

امکانات بشر میتواند به وسیله چسبها اصلاح گردد. این مطلب شامل استفاده از سیمانهای سخت شده توسط UV در دندانپزشکی و سیمانهای پیوند آکلریلیک در جراحی استخوان میباشد. پیشرفت جدیدی که اخیراً در کاربرد چسب حاصل گشت، اتصال ریلهای فولادی و تراموای جدید شهر منچستر بود.

چسبها نه تنها برای موادی که بایستی چسبانده و بهم پیوسته شوند، بلکه در ایجاد چسبندگی برای موادی از قبیل جوهر تحریر، رنگها و سایر سطوح پوششی، وسایل بتونه کاری و وجوه میانی در مواد ترکیبی از قبیل فولاد یا بافت پارچه، در تایرهای لاستیکی و شیشه یا الیاف در پلاستیکها ضروری هستند.

چسب طبی همانطوریكه از نام آن پیداست به عنوان یك محصول مصرف نهایی (End Use ) در امور درمانی كاربرد فراوان دارد. این چسب به صورت نوار چسب و هندی پلاست بر روی زخمها و بریدگیها و همچنین به صورت بانداژ و بر روی بانداژ مورد استفاده قرار میگیرد.

بررسی کالاهای جایگزین

با توجه به كاربرد مشخص چسب طبی، میتوان گفت كه به طور كلی این محصول كالای جایگزینی نخواهد داشت. البته از نظر شكل و كیفیت و خواص متنوع، انواع مختلف چسبهای طبی را میتوان مورد استفاده قرار داد ولی آنچه مسلم است همگی آنها به نوعی چسب بوده و كالای دیگری به عنوان جایگزین نمیتوان برای آن قرار داد.

اهمیت استراتژیكی كالا در دنیای امروز

چسب طبی به عنوان یك كالای اساسی همگانی، یك كالای استراتژیك و یك حصول مشمول یارانه در كشورمان، از ارزش و اهمیت ویژهای برخوردار است. شاید به ظاهر اهمیت كابردی این كالا چندان مشهود نباشد لیكن ریز نقشی و كاربردی بودن آن در فرآیندهای پزشكی و درمانی بر هیچ كس پوشیده نیست.

چسب طبی در واقع به عنوان یك كالای اساسی مورد نیاز در قسمتهای انتهایی درمان مورد استفاده واقع گردیده بطوریكه تكمیل كننده و به نوعی به اتمام رساننده فرآیند درمان بوده و در صورت عدم وجود آن چرخه درمانی ناقص مانده كه خود مشكلات بعدی را در پی خواهد داشت.

بنابر توضیحات بالا نقش استراتژیك چسب طبی به عنوان یكی از اقلام ضروری در سلامت افراد و امور پزشكی درمانی نقش غیر قابل انكاری بوده كه میبایست در تولید و استفاده از آن حساسیت و دقت لازم به كار گرفته شود.

كشورهای عمده تولیدكننده و مصرف كننده محصول

با توجه به اینكه تولید چسب طبی از تكنولوژی چندان پیچیدهای برخوردار نبوده امروزه تقریباً اكثر كشورها مخصوصاً كشورهای توسعه یافته و كشورهای در حال توسعه خود تولیدكننده انواع چسب هستند.

البته كشورهای صنعتی با توجه به اینكه از تكنولوژیهای برتر برخوردار هستند، محصولات با كیفیت و تنوع بیشتری به بازار ارائه میدهند.

اما از سوی دیگر بطور كلی مصرف كالاهای درمانی و بهداشتی منجمله انواع مختلف چسبهای طبی در كشورهای پیشرفته و توسعه یافته بالاتر از كشورهای جهان سوم است. با توجه به اینكه یكی از پارامترهای اصلی توسعه یافتگی در جهان، توسعه یافتگی بهداشتی-درمانی است، مصرف انواع چسب طبی در كشورهای توسعه یافته مانند امریكا و كشورهای اروپایی و ژاپن و كره جنوبی بیش از سایر كشورهای دنیا میباشد.

شرایط صادرات

چسب طبی از جمله محصولاتی است كه محدودیت صادراتی نداشته و در زمره محصولات با مشوق های صادراتی محسوب میگردد. این محصول بسته به نوع و ابعاد آن در بسته بندیهای مختلف جهت صادرات عرضه میگردد.

چسب طبی به دلیل كاربرد مستقیم و تأثیر بهداشتی بودن آن در سلامتی بیماران و افراد تحت درمان، شرایط بستهبندی و حمل و نقل خاصی را میطلبد و با وجود ایزوله بودن نبایستی در معرض گرد و غبار و هر گونه آلودگیهای محیط و رطوبت باشد.

شرح فرآیند تولید چسب طبی و ترسیم شماتیك جریان فرآیند

چسب بهداشتی ازانواع مختلف گیاهانی که منشاً درمانی دارد تهیه میشوند. این چسب یک باند کاملاً ایـده آل و مؤثر برای قسمتهای کوفته، مجروح، قسـمتهای دردناک، عضلانی، دردهای مفصلی، افتادگی، ضربدیدگی، پیچخوردگی، سایر جراحات و یا دردهـای ناشـی از خـونمردگی، بیحسی، روماتیسم، ضعف موضعی پوسـت، دردهای عصبی و مشابه میباشد.
در این طرح چهار نوع چسب بهداشتی براساس کاربرد و شکل آن طبقه بندی شده است:

  1. چسب مخصوص کمکهای اولیه
  2. چسب اکید روی(چسب زخم و غیره)
  3. چسب بهداشتی بدون سوراخ (چسب زخم و غیره )
  4. چسب های بهداشتی با سوراخ مخصوص جذب هوا (چسب ضـد ریـزش و غیـره)

پارچـه یـا فیلم و چسب دارویی مواد اولیه لازم جهت تولید چسبهای طبی میباشند که پارچه پنبه ای مناسبترین نوع برای این منظور میباشد زیرا از قابلیت خود نفوذ هوا و همچنین انعطاف در کشش و انبساط برخوردار اسـت. علاوه برمواد اولیه نامبرده، به صلاحدید شرکت سازنده مواد افزودنی (طبی) بکارگرفته میشود. جزئیات فرآیند در نمودار فرآیند تولید ارائه شده است که بطور خلاصه متشکل از سـه مرحله ذیل میباشد :

  1. فرمولاسیون شیمیایی چسب طبی
  2. تهیه کوتینگ
  3. تولیدچسب طبی (محصول نهایی)

دیاگرام شماتیک فرآیند تولید چسب زخم

تجهیزات مورد نیاز برای هریک از مراحل تولید بصورت ذیل می باشد:

  • تهیه چسب پایه طبی در این مرحله صرفاً تهیه فرمولاسیون چسب واختلاط اجزاء صورت میگیرد و لذا کلیه عملیات با استفاده ازمیکسر (مخلوط كن) و گرمکن انجام میپذیرد.
  • ماشین گوتینگ: برای ایجاد کوتینگ پارچه
  • ماشین کوتینگ و گرمکن: برای ایجاد کوتینگ بر روی فیلم پی وی سی
  • تهیه چسب (محصول نهایی): برای هر محصول خاص از یکی از ماشین آلات ذیل استفاده میشود:
    1. چسب زخم کمکهای اولیه: دستگاه آغشته سازی و خشك کن
    2. چسب اکسید روی: دستگاه ایجاد منفذ و برش
    3. چسب طبی (بدون منفذ): دستگاه برش
    4. چسب طبی (با منفذ): دستگاه ایجاد منفذ، دستگاه تولید لامینیت و بالاخره دستگاه برش.

انتخاب فرآیند منتخب :
به طور كلی جهت تولید انواع چسب های طبی و بهداشتی در مقیاس مورد نظر، با توجه به بررسیهای صورت گرفته تنها فرآیند و روش موجود كه هم از نظر كیفیت و هم از جنبه اقتصادی مقرون به صرفه میباشد، فرآیند مشروح در بند قبلی بوده كه به تفصیل بیان گردید. به عبارت دیگر در روش تولید اختلافی وجود نداشته بلكه در مورد این محصول، كیفیت و نوع دستگاهها تأثیر چشمگیری در كیفیت محصول نهایی دارند.

امتیاز کاربران: 4.1 ( 2 رای)
سفارش طرح توجیهی
دانلود رایگان طرح توجیهی

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
Call Now Buttonتماس فقط جهت سفارش طرح توجیهی